Afgelopen Kerstmis was ik in India en mocht ik de inhuldiging van de nieuwe crèche meemaken , na de brand van vorige zomer.
De lokale bevolking in de slum heeft zijn schouders onder de heropbouw gezet heel wat dagloners-bouwvakkers wonen in deze slum en zij hebben zelf het gebouwtje gezet. Gelukkig was er ook hulp van de lokale overheid : de grond voor de crèche kregen we gratis !
De taakleerkracht en de kokkin wonen in de slum zelf. Zij zorgen overdag voor 25 peuters en ’s avonds staan zij in voor lessen voor kindarbeiders. Ook de vrouwen van de sloppenwijk verenigen zich en houden meetings in het nieuwe gebouwtje.
Gelukkig is er opnieuw hoop en is de moeilijke periode na de brand voorbij !
Hartelijk bedankt voor jullie gulle steun !

Doelstellingen project

Zoals ik bij mijn bezoek in december 2009 al mocht zien, is Paadhai India werkzaam in 6 verschillende sloppenwijken. Eén van deze is de wijk MGR Nagar, waar de crèche na de afschuwelijke brand van afgelopen zomer weer helemaal is opgebouwd.
De crèche wordt niet alleen gebruikt voor de opvang van jonge kinderen overdag terwijl de ouders werken in de bouw, maar dient ook als avondschool voor kindarbeiders. Bovendien is het een buurthuis voor de vrouwenwerking. Paadhai is immers gestart met microkredieten zodat vrouwen mini-handeltjes kunnen oprichten en een beter inkomen hebben.
De lerares, opvoedster, en kokkin komen uit de sloppenwijk zelf. Zo is er een grotere betrokkenheid.
Op 8 maart was het internationale vrouwendag en dat werd ook in Chennai gevierd! De actie was tweevoudig. Eerst en vooral werd in de lokale lagere school, Adi Dravida Welfare school, een infocampagne gehouden over het belang van onderwijs voor meisjes, kinderrechten en tegen kindermisbruik. Dit kadert in ons project van “preventie en interventie bij kinderen in een misbruiksituatie” (zie projecten)
De schoolcampagne werd ludiek opgevat met culturele programma’s als straattheater en een initiatie in het bespelen van de Paraitrommel. Dit is een traditioneel instrument dat van oudsher dient om berichten te verspreiden onder de bevolking van de laagste kaste. Zang en dans zijn immers belangrijke manieren om info door te geven in de Zuid-Indische maatschappij. Er was ook een tekenwedstrijd met als onderwerp het illustreren van kinderrechten.

Verder waren er lezingen door de afgevaardigde van het lokale bestuur, het hoofd van de lerarenopleiding, een vertegenwoordiger van de ‘human rights education’ en door leerkrachten van de school.
Doorlopend worden er klasdiscussies georganiseerd over kinderrechten en misbruik.
Het tweede luik betrof de vrouwengroepen. 100 vrouwen verzamelden voor een Rangoliwedstrijd. Dat zijn prachtige vloertekeningen in krijt. Deze methode werd gebruikt om het groepsgevoel te verhogen. In een Indische context is het ongewoon dat meisjes na hun puberteit nog deelnemen aan spelen, maar de vrouwen genoten ervan en namen enthousiast deel.
Ook was er een lezing van een vertegenwoordigster van het instituut van onderwijs in Chennai die sprak over “women empowerment”, kinderrechten en over hoe je je kinderen kan beschermen tegen misbruik.
Er gebeurt dus heel wat, ik bewonder Sunitha en Amals inzet en de inzet van de sociale werksters.

Interventie bij en herstel van kinderen in een misbruiksituatie

Savitha (fictieve naam) is een meisje van 13 en dochter van een prostituee.
’s Nachts moest zij alleen blijven bij haar vader. Haar alcoholistische vader had haar onder invloed al verscheidene malen misbruikt en uiteindelijk ook verkracht. Zij vertelde dat zij hierover nooit iets verteld heeft , uit angst om niet geloofd te worden.
Hema (fictieve naam ) is een meisje van 7 en verklaarde dat haar buurman, een man van 25, haar mee naar huis nam om tv te kijken en haar genitaliën daarbij betastte. In haar onschuld denkt ze dat ze anders geen tv mag kijken.
Dit zijn enkele concrete voorbeelden van seksueel misbruik van kinderen. Niet elk meisje rapporteert het wanneer zij zo’n misbruik ondergaat. In de meeste gevallen worden zij onnodig bedreigd. De meeste meisjes vinden het jammer genoeg niet bevorderlijk voor hun kind-ouderrelatie of leraar-studentrelatie om incidenten van seksueel misbruik te rapporteren. Zo raakt het slachtoffer geïsoleerd en krijgt het geen begeleiding in hoe het zichzelf zou kunnen beschermen tegen misbruik. Ondanks dit stigma worden recent enkele gevallen gerapporteerd bij de politie.

Benadeling op grond van geslacht is aanwezig in alle lagen van de Indische bevolking, ongeacht de kaste of klasse en zowel op het platteland als in verstedelijkte gebieden. Er bestaan verschillende mythes over de beperkte bekwaamheden van meisjes. Aan meisjes worden bepaalde barrières, kwaad, stigma’s en taboes toegemeten.
In een familie wordt aan meisjes niet geleerd om zich te uiten over problemen ivm seksueel gedrag. Er wordt hen geleerd om geweld en uitbuiting in stilte te ondergaan. Zij worden niet geacht misbruik te rapporteren uit schrik voor de dreiging om schande te veroorzaken in de familie.
De meeste kindermisbruikers zijn directe familieleden, oudere vrienden van de familie, leraars of mensen die nauw bij hen betrokken zijn als werkgever en dus met macht en controle over de meisjes. Het kindslachtoffer wordt vaak bedreigd met straffen als zij anderen zou informeren over het misbruik.
De fysieke, psychische, morele en sociale ontwikkeling van het kind wordt bedreigd, vb door vroege zwangerschap, sterfte bij bevalling, fysieke letsels en soa’s, enz.

Het bewustzijn van fysiek en seksueel misbruik verhogen bij meisjes.
Het kind in staat stellen om zich te uiten tegen welke vorm van uitbuiting ook.
Misbruik van meisjes voorkomen.
De kinderen versterken door het geven van leiderschapstraining.
Kinderen in staat stellen om misbruik te rapporteren aan sleutelpersonen van wie ze dan hulp krijgen.
Voorzien van basisbehoeften en beschermend onderdak aan weggelopen meisjes, meisjes in nood, die zich in een misbruiksituatie bevinden, meisjes die fysiek of seksueel misbruik ondergaan, kinderen uit gebroken gezinnen, wezen, kinderen van prostituees, straatkinderen en slachtoffers van kinderarbeid.
De nodige begeleiding en assistentie voorzien voor meisjes in nood en meisjes die worden misbruikt in hun thuis- of werksituatie.
Onderwijs of een technische, beroepsopleiding aanbieden aan kinderen in nood.
Doorverwijzing naar en samenwerking of networking met gelijkgestemde ngo’s op vlak van plaatsing van het kind, opvolging, onderwijs en begeleiding van meisjes in nood.

Schoolkinderen :
Bewustzijn creëren en het kind doen inzien dat elke vorm van seksueel misbruik / uitbuiting in strijd is met het Recht op bescherming.
Het kind moet krachtiger gemaakt worden om te praten over de uitbuiting die het in stilte ondergaat.

Ouders :
We moeten ons niet alleen richten tot de kinderen, maar ook tot de ouders. Zij spelen immers een belangrijke ondersteunende rol.

De gemeenschap :
De algemene bevolking moet geïnformeerd worden over de gevolgen van kindermisbruik en de impact die dit heeft op het slachtoffer.

Interventie

Op regelmatige basis worden programma’s georganiseerd , zoals wedstrijden, debatten, groepsdiscussies, straattheater, poppenspel, play back, filmvertoningen voor schoolkinderen om hen te motiveren om hun problemen te delen.
Het motiveren van ouders om effectief deel te nemen aan de vergaderingen van de ouder-lerarenvereniging om zo het belang te benadrukken van het kennen van zijn kinderen en het begrijpen van kinderen in een misbruiksituatie.

Onderdak / veilige thuissituatie

De kinderen die worden gered van fysiek of seksueel geweld krijgen veilig onderdak en basisbehoeften als voedsel en kledij. Ze zullen worden beschermd tegen de misbruiker en zullen worden begeleid in hun traumaverwerking.

Psychische hulp en herstel

Het geredde kind zal de nodige psychische hulp, raad en begeleiding krijgen. In gevallen van ernstig misbruik zal ook psychiatrische hulp worden geboden. In het belang van het kind kunnen alternatieven worden geboden als hereniging met de familie, schoollopen of het volgen van een beroepsopleiding. Het kind en de familie zullen worden bijgestaan in het loslaten van het stigma omtrent misbruik.

De doelgroep zal zich bewuster zijn van fysiek en seksueel misbruik.
De meisjes zullen in staat zijn zich te uiten tegen elke vorm van misbruik ook.
Incidenten van misbruik van meisjes zullen worden voorkomen.
De meisjes zullen zich krachtiger voelen en assertiever zijn.
De kinderen zullen gemotiveerd en aangemoedigd worden om gevallen van misbruik te rapporteren aan sleutelfiguren en zoeken hulp.
Misbruikte kinderen worden opgevangen in een veilige thuissituatie, krijgen veilig onderdak. Dit zijn weggelopen meisjes, meisjes in nood, meisjes in een misbruiksituatie, kinderen uit gebroken gezinnen, wezen, kinderen van prostituees, straatkinderen, slachtoffers van kinderarbeid.

Project 2008

Paadhai is gevestigd in de volkse wijk Valasaravakkam. Tot voor kort in een huisje van 4 op 6 meter, een koertje met waterput, 1 Frans toilet, ‘badkamer’ hokje, keukentje…

Maar...dit is verleden tijd : na een jaar zwoegen, vele akties en gelobby is het nieuwe gebouw ingehuldigd! Het gebouw is een ware verbetering voor de meisjes ; zo is er nu een aparte slaapruimte, een leefruimte, ziekenkamertje, beter en voldoende sanitair...

Het oorspronkelijke plan is danig aangepast : extra ramen, WC's en douches, extra ventilatoren, een veilig balkon...maken het gebouw aangepast aan de noden van de kinderen. Dit niet enkel voor vandaag, maar ook voor later. Het nieuwe huis kan namelijk een capaciteit van 50 kinderen aan. Daardoor kunnen meer meisjes, die voordien niet konden opgenomen worden, terecht bij Paadhai.

De extra's aan het gebouw heeft 'Paadhai België' voor zijn rekening genomen, waarvoor dank aan al onze sponsors, sympathisanten en iedereen die hieraan bijgedragen heeft.